life is better in running shoes

10 redenen waarom ik van hardlopen hou

Al hardlopend mijmer ik wel eens. Gedachten komen en gaan en ik kom vaak tot verrassende inzichten tijdens mijn looptochten. Onlangs stelde ik me tijdens één van mijn lange duurlopen de vraag waarom ik zo van hardlopen hou. Ik voel in elke vezel van mijn lijf dat ik graag loop, maar waarom hou ik er zo van? Hierbij een lijstje met wat er in me opkwam…

1. Ik ga in alle weersomstandigheden de deur uit: door de wind, door de regen, …

Er zijn zo van die dagen dat je echt geen zin hebt om de deur uit te gaan: regen, wind, sneeuw, koude, … En als ik geen hardloper zou zijn, zou ik dan waarschijnlijk lekker binnen blijven cocoonen. Maar dagen met “ideaal loopweer” zijn te schaars om af te wachten. Dus loopje gepland betekent: geschikte kledij aan en toch de deur uit. Wat voor weer het ook is. Zo heb ik al ’s ochtends bij -10° gelopen, 2u in de gietende regen of met stormwind op kop. Afwisseling maakt lopen fijn, toch 🙂 ? Daarna heb je eens zoveel plezier van die lekkere warme douche.

2. Het houdt me in contact met mijn lichaam.

Ik vergeet soms wel eens stil te staan bij hoe ik me voel. Als ik mijn lichamelijke signalen naar de achtergrond probeer te verdringen, dan word ik er onvermijdelijk mee geconfronteerd van zodra ik ga hardlopen. Heb ik bijvoorbeeld te weinig geslapen, dan laat mijn lichaam me dat meteen weten. Ik voel dat het niet zo vlot gaat als anders en pas mijn training aan. En die “wake-up call” blijft ook na mijn training hangen. Dan weet ik dat ik weer even op tijd naar bed moet, moet ontspannen en naar mijn lichaam moet luisteren.

Het gebeurt ook dat ik me vermoeid voel, maar dat het eerder een mentale vermoeidheid is dan een lichamelijke. In dat geval word ik van hardlopen net energieker. Na 10 minuten hardlopen voel ik perfect of het me er bovenop helpt, of het net het moment is om wat rustiger aan te doen.

3. Het maakt me trots op mezelf.

Al hardlopend kan een gevoel van trots me overvallen dat ik ondanks het slechte weer, de drukke dag, … toch heb doorgezet, mijn loopschoenen heb aangetrokken en de deur achter me heb dicht getrokken. “Dat heb je toch weer goed gedaan” denk ik dan. Lijkt misschien stom, maar ik vind dat je best een keertje trots mag zijn op jezelf. En natuurlijk ben ik ook heel trots als ik de finish van een marathon haal, of een PR loop op een andere afstand, maar ik ben minstens even trots op het feit dat ik elke week een paar keer mijn loopschoenen aandoe en vertrek.

4. Het geeft me zelfvertrouwen.

Om een (halve) marathon te lopen, heb je toch wel wat karakter nodig. Ongetwijfeld komen er moeilijke momenten, maar dan komt het erop aan door te zetten. Na de finish heb ik het gevoel dat ik de hele wereld aankan. En daarvoor hoef je echt geen marathon te lopen. Elke prestatie (of dat nu een stratenloop of een training is) kan je die kick geven. Ik haal er extra zelfvertrouwen uit. Als ik zie wat ik zelf heb opgebouwd en wat ik al hardlopend aankan, dan zijn vele dagelijkse zorgen maar een fluitje van een cent.

5. Het geeft me een doel, ook als ik me een beetje verloren voel.

Ik heb vaak een wedstrijd gepland of een persoonlijk doel in gedachten, soms in de nabije, soms in de iets verdere toekomst. Gewoon hardlopen vind ik fijn, maar ik hou ervan om het te doen met een doel. Ook als het op andere vlakken dan even tegenzit, blijft mijn “loopdoel” wel overeind en dat geeft me houvast om de nodige discipline aan de dag te leggen. Enkele jaren geleden liep ik mijn eerste marathon in wat voor mij persoonlijk woelige tijden waren. Mijn training voor de marathon hielp me toen echt mijn gedachten te focussen op mijn doel en niet door te malen over andere zorgen.

6. Tijdens het lopen ontdek ik telkens nieuwe plekjes.

Ik woon nu al meer dan 4 jaar op dezelfde plek en nog ontdek ik vaak nieuwe straatjes en paadjes als ik ga lopen. Ondertussen ken ik de buurt op mijn duimpje en dat zou nooit zo geweest zijn moest ik enkel de vaste trajecten met de auto of fiets afgelegd hebben. Afwisseling in mijn looptrajecten heb ik nodig, dus sla ik vaak weer een ander paadje in en kijk waar het me brengt. Soms met iets langere trainingen dan gepland tot gevolg 🙂 .

Ook als ik op vakantie ben, hou ik ervan de buurt al hardlopend te verkennen. Je hebt ook zoveel tijd om rustig rond te kijken en je ogen de kost te geven. In de auto of met de fiets raas je er zo aan voorbij. En voor mij is een hoogtepunt als ik onderweg van de fauna kan genieten: herten, eekhoorns, … Glimlach gegarandeerd.

7. Lopen is mijn oefening in mindfulness.

Als ik hardloop, kan ik niet multitasken. Als ik hardloop kan ik alleen… hardlopen. En denken uiteraard. En dan laat ik mijn gedachten even de vrije loop en probeer daar mindful mee om te gaan. Ik wijs gedachten niet af, maar ga er ook niet in blijven hangen en over piekeren. En als ik na een uur lopen thuiskom en je vraagt me waaraan ik zat te denken, dan kan ik me dat vaak niet eens herinneren. Gedachten komen en gaan… en lopen is even mijn mindful momentje.

8. Het geeft me voldoening de finish te halen.

Of het nu een 10km, de 10 miles, een trail of de marathon is. De finish halen, geeft telkens opnieuw een zalig gevoel. Yes, I did it! Het hoeft ook niet altijd beter of sneller. Ik ben vooral blij als ik met een goed gevoel finish. Tenslotte ben ik toch maar weer gestart en dat is al meer dan veel anderen doen.

9. Het laat me glimlachen, ook op slechte dagen.

Beste remedie tegen piekeren of een rotdag = loopschoenen aan en de deur uit. Even weg van alles en iedereen, enkel mijn gedachten en ik. Pure me-time. Als ik dan terug thuis kom, ben ik moe maar voldaan en voel ik me heerlijk ontspannen. Ik betrap mezelf er vaak op dat ik tijdens het hardlopen aan het glimlachen ben om eenvoudige dingen: zonnetje op mijn gezicht, goed gevoel in de benen, vriendelijke glimlach van voorbijganger, …

10. Hardlopen heeft mijn leven veranderd.

Ik heb tijdens mijn jeugd nooit echt van sport gehouden. De gymlessen op school waren altijd een opgave voor mij. Ik had nooit gedacht dat ik ooit aan de start van de 10 miles, laat staan een marathon zou staan. En mijn vrienden en familie al helemaal niet denk ik 😉 .

Ik vermoed dat ik nooit echt een sport gevonden heb die bij me paste. Ik heb allerlei dingen uitgeprobeerd maar hield het nooit lang vol. Tot ik begon met hardlopen. Toen was het geen opgave om vol te houden, maar keek ik gewoon uit naar de volgende loopsessie.

En van zodra sport een onderdeel van je leven wordt, ga je ook bewuster om met je lichaam. De andere gezonde gewoontes volgden dan vanzelf, zodat ik er nu fitter uitzie (en me fitter voel) dan toen ik 18 jaar was!

10 redenen waarom ik van hardlopen hou dus. Er zijn er vast meer dan 10… Maar dat is materiaal voor een volledig boek :-).

Aan de hardlopers onder de lezers: Waarom hou jij van hardlopen? Ik ben benieuwd wat jullie drijft.

Delen:

Geef een reactie